DRAGONTEMPO

Dile kolay bu ülkenin nüfusu Temmuz ayı itibarıyla tahmini 1 milyar 330 milyon, hatta birkaç on bin de üstü. Türkiye’nin ise 72 milyona yakın. Biz bu nüfusla Almanya’dan 10 milyon daha azız ve Avrupa’da ikinci sırada yer alıyoruz ve Avrupa için ne kadar da kalabalık görünüyoruz. Ama o devasa rakamlara karşın Çin ise Türkiye’nin 18.5 katı kadar bir nüfusu barındırıyor. Gerçekten inanılmaz bir rakam! O nedenle ben ya da başkaları Çin’i eleştirmeye kalktıkları zaman bu rakamları hiç göz ardı etmem. BU rakam insanı şöyle bir silkeliyor.

Çin bu nüfusun 500 milyonunun kentlerde, geri kalan 800 milyonunun ise kırsal bölgelerde yaşadığını söylüyor. Kaba bir hesapla 800 milyonu rahatlıkla fakir kategorisine sokabiliriz. Çin, işte bu 800 milyonun yaşam seviyesini yükseltmek için çırpınıyor. Ancak kolay da değil! Mesela: Şanşi (Shanxi) eyaleti Çin’in ortasında. Buranın Daning ilçesi kırsal bir bölgede kalıyor. Yerel hükümet burada okuyan tüm çocuklara bedava günde bir kere yumurta dağıtma kararı almış. Bu uygulama çocuklar okullardan mezun olana kadar sürdürülecek. Merkezden 30 kilometre ötede bulunan bu dağlık bölgede başlatılan uygulamanın zaman içerisinde tüm ülke çapında yaygınlaştırılması da esas hedef.

Ben küçükken hatırlarım, ilkokuldayken bize ikişer tane iğrenç yağ kokulu poğaçalar dağıtırlardı. Neyse ki yemeğe zorlanmadığımız için ağzıma götürmezdim. Ama o kokuyu şimdi bile hatırlarım. Duyduk ki bu poğaçalar Amerikan yardımıymış. İşte elin şeyiyle şeye gidersek, yani yardım alırsak, 35 yıl sonra bugünlerde olduğu gibi ABD bunu fersah fersah geriye alır ve daha da ister. Ama Çin kendi yağıyla kavrulmayı yeğliyor; tam egemenlik denen şey de bu! Bizdeki ise işte o iğrenç kokulu poğaça egemenliği.